Gerrit Krol, gefeliciteerd

fotofotofotoGisteren was het de verjaardag van Gerrit Krol.

RTVNoord had het zelfs over de Gerrit Krol Dag?!

Naast zijn boeken heb ik 2 praktische links met de schrijver.

Ik rijd iedere week een aantal malen over de Gerrit Krol- brug (Groningen).

Tot 2005 stond de brug bekend als de Korrebrug of de Korrewegbrug, vanwege zijn ligging aan het einde van de Korreweg. Toen bekend werd dat de schrijver Gerrit Krol die ooit aan de Korreweg woonde, weer in Groningen kwam wonen, besloot men deze brug een nieuwe naam te geven. Dit besluit was ingegeven omdat de schrijver in een van zijn boeken gewag maakt van een gebeurtenis waarbij hij de stad binnenfietst en het plaatsnaambord bij de brug leest.

Na een lange fietstocht was ik pas terug in de stad wanneer ik het ronde bord ’50 km’ passeerde met daarboven de naam GRONINGEN, die mij zo vertrouwd was dat daar ook net zo goed GERRIT KROL kon staan vond ik.

Uit De oudste jongen (1998)

De brug is een vlotbrug en was daarom jarenlang een groot verkeersknelpunt. Het kanaal is druk bevaren en vanwege het langzame draaien duurt het ten minste 8 minuten voor de brug open en weer dicht was. Maar een wachttijd van een kwartier is niet ongewoon. Daarom zijn in 1995 twee parallelle vaste loopbruggen gebouwd, zodat tenminste de fietsers en voetgangers over kunnen steken (WikipedeA).

En Gerrit Krol heeft een boek geschreven die zich afspeeld in Grootzijl (Delfzijl ) “De Hagemijertjes” (1990).

Een echtpaar speelt een vreemde rol bij de poging een provinciestadje een nieuw aanzien te geven.

Ik heb nog een opmerking van Gerrit Krol over het boek gevonden:

“Ik herinner me dat mijn baas bij Shell op een middag zei: ‘op een bepaald moment ga je je interesseren voor sociale problemen’. Ik was toen begin dertig. ‘O ja?’, zei ik. Ik was verbaasd, want ik dacht: ik interesseer me daar niet voor. Maar dat ik dit onthouden heb, geeft aan, dat het al wel latent aanwezig was, en toen ineens doorkwam. Het ging mij niet eens zozeer om het sociale probleem, maar om de mogelijkheid of ik daar literair over kon schrijven. Dat je literair kunt schrijven over wiskundevraagstukken, had ik al gemerkt. Maar wiskunde heeft een kristalachtige vorm en een sociaal vraagstuk nooit. Het verbaast mij dat ik daar, zoals in De Hagemeijertjes, toch op een hele artistieke manier over heb kunnen schrijven, terwijl het krantenproblematiek is. Ik durfde in die roman zelfs het woord ‘bietenquotum’ te gebruiken. Over honderd jaar weet misschien niemand meer wat dat is, maar ik vind het wel een krachtig woord: het kwantitatieve gekoppeld aan iets agrarisch. Zulke lelijke woorden kunnen uit mijn pen toch wel mooi worden. Dat komt omdat ik het geïsoleerd heb opgeschreven. Het is niet zo dat ik dat woord zo makkelijk gebruik als een politicus dat doet; ik moet het met wit omringen”.

Advertisements

About klaasamulder

kunst & cultuur
This entry was posted in klaasamulderVK-2006-08 and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s