Jotie t’Hooft

fotofotofotoToen ik vorige maand in Belgie was kwam ik erachter dat het 50 jaar geleden is dat de Belgische dichter Jotie t ‘Hooft 50 jaar werd geboren.

Mijn favoriete Belgische dichter.

Geboren: 9 mei 1956
Overleden: 6 oktober 1977
Debuut: Schreeuwlandschap (1975, poëzie)
Genres: Poëzie, roman, essay
Bijzonderheid: Notoir druggebruiker. Deed verscheidene zelfmoordpogingen en stierf aan een overdosis cocaïne toen hij 21 jaar was
Citaat: ‘Op een dag zal ik weg zijn en
wat dan? Verdwenen zonder een
teken te geven of te nemen en
het puin dat ik achterlaat is
niet langer lachwekkend.’
Greep uit het werk: Schreeuwlandschap (1975, poëzie), Junkieverdriet (1976, poëzie), Poezebeest (1978, postuum, poëzie), Verzameld proza (1982, postuum), Een pijl in het Niet. Een leven in teksten (semi-autobiografie) 

(Schrijversnet)

Hij wordt wel eens het wonderkind van de jaren zeventig genoemd. ‘Vlaanderens grootste poète maudit’, ‘zeer treurige prins’ en ‘icoon van de zwarte romantiek’ zijn nog enkele van de namen die men hem geeft. Johan (roepnaam Jotie) werd geboren in Oudenaarde (Oost-Vlaanderen) als zoon van een leraar.

Al vanaf zijn kleutertijd was hij heel taalvaardig en al heel jong begon hij te schrijven, reeds op 12- of 13-jarige leeftijd. Hij hield van lezen en zijn lievelingsauteurs waren Hesse en Kafka. Wegens zijn druggebruik en rebels karakter deed hij bijna alle scholen van Oost-Vlaanderen aan en kwam tussendoor zelfs een aantal weken in een heropvoedingsinstelling terecht. Niets baatte, hij bleef eindeloos experimenteren met allerhande drugs.

In 1975 huwde hij in het geniep met Ingrid, de dochter van Julien Weverbergh, directeur bij de uitgeverij Manteau. In dezelfde periode verscheen zijn eerste bundel “Schreeuwlandschap”. Voor zijn tweede bundel “Junkieverdriet” kreeg hij prestigeuze Reina Prinsen Geerlingsprijs.

Popmuziek, drugs en de dood zijn de thema’s die hem fascineerden. De neerslag van zijn heroïneverslaving vindt men in “Junkieverdriet”. Zijn buitensporig druggebruik leidde tot geldgebrek, gesjoemel en toen dit werd ontdekt tot zijn tweede zelfmoordpoging. Samen met zijn vrouw vertrok hij uiteindelijk naar Brussel waar drugs volledig hun leven domineerden. De zwarte gedachten die zijn leven doordrenkten, werden gevisualiseerd in zijn kamer die volledig zwart was geschilderd. Toen hij onder invloed van speed ook nog zijn vrouw sloeg, verliet die hem.

In de nacht van vijf op zes oktober 1977 overleed hij aan een overdosis in een klein huisje van een drugsvriend in Brugge. Op de muur schreef hij nog voor Ingrid:
Dag kleine meid. Veel geluk.

(Tiba)

Junkieverdriet
Mijn eeuwenoud, mijn levenslang junkieverdriet
Van geboortepijn tot nu mijn eenzaamheid
Die ik deel met duizenden nu ik weet wat ik weet:
Dat de mens een naald is zoekend naar een ader
Zoekend naar de kiespijn van zijn ver verleden.

Junkieverdriet, bass-toon van deze tijd
Waar de verschopte verschaalt in een dode hoek
Van het denkperspectief, in de paranoia
Van de kleine penis en de schizofrenie van schaamte.

In deze wereld mijn waansisteem werd liefde
Een misdrijf in het duister en reizen kruipen
Uit de schaduw der ouders naar de schaduw van de dood.
Verdrinken tijdens de armslag naar meer.

Licht van alle licht, licht
Dat niet dooft met de dagen en mijn geheugen
Voortdurend doorschijnt, licht licht
Dat niet zinkt in de stof het woord
Dat muis is knagend binnen klein bestek,
Licht dat bomen doorruist en water, licht
Dat leeft op de vloedlijn bij springtij,
Tussen afkick en hit, wit licht, witte hitte.

Jotie T’ Hooft
uit: Junkieverdriet,
Manteau 1976

Aan mijn prinses 

Liefste, hart en woorden
Houden voor jou stil,
Jij blinde vlek in mijn vermoorden
Van wat ik vergeten wil.

Kleine vink, lieve kleine kinke
l -De liefde speelt mij parten_
Baby-face, bijou, scharminkel
Voor wie ik alles weer wil tarten

Tot ik, als vroeger, blind van pijn
Weer neerlig, eenzaam in het laken
Het gaat niet om het zijn
Maar om wat wij er van maken,

ENVOI:
Prinses, ik beschrijf wat ik bewonder,
Wat ik vrees, bemin of haat
Prinses, nu ik u ken kan ik niet zonder,
Gedoog niet dat ik u verlaat.

Jotie ‘t Hooft
uit: Junkieverdriet,
Manteau 1976

Advertisements

About klaasamulder

kunst & cultuur
This entry was posted in klaasamulderVK-2006-06 and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Jotie t’Hooft

  1. lidy says:

    aangrijpend!

  2. sly says:

    das niet onaardig, zowaar 2 zielen die aan hem denken

  3. Afi says:

    Dag Klaas,
    toevallig kom ik op je VKblog terecht. Ik wilde een bijdrage leveren aan Jotie ‘t Hooft, maar zag, dat jij er al eens mee bezig bent geweest. En hoe! Een mooi ingehouden bijdrage.
    Misschien doe ik het alsnog. Ik weet het niet.
    Ik vond het gedicht “Aan mijn prinses” vooral erg mooi.
    Elke dag iets over kunst/cultuur… Dat lijkt wel op werk!
    Groet van Afi

  4. André de Hooge says:

    Hoe zou het Jotie ‘t Hooft zijn vergaan als hij niet in 1977 was overleden op 21-jarige leeftijd?? Hij zou nu 54 jaar zijn geweest!!
    Ikzelf ben van juni 1975 en dus ruim 2 toen Jotie ‘t Hooft op jonge leeftijd heenging; wat een tragedie!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s